op de rok van het universum vanaf januari 2021

De NweTijd en ’t Barre Land

In de onnavolgbare roman van P.C. Hooft-prijswinnaar Tonnus Oosterhoff wordt het weinig opzienbarende leven van babyboo-mer Roelof de Koning verteld. Hij wordt geboren, werkt veertig jaar als dierenarts en sterft. Daartussendoor deint hij zachtjes mee op de golven van de tijdgeest. Dit verhaal van een mensenleven (niet meer dan ‘een kruimel op de rok van het universum’) wordt door de schrijver geplaatst tus-sen een stoet van anekdotes, korte essays, dialogen, nieuwsbe-richten, gedichten en aforismen die de wonderen en de waanzin tonen van de wereld om ons heen. Roelof de Koning verschijnt en verdwijnt, in die stoet en in het leven; net als miljoenen fruitvlieg-jes, langpootspinnen, hamervissen en nijlpaarden dat voor en na hem deden. Op de rok van het universum is geen Griekse tragedie, maar een klein en dikwijls lachwekkend verhaal over de waarde van een mensen-leven.

Freek Vielen: Rosa Vandervost, met wie ik onder andere Niets en Doe de groeten aan de ganzen (ism Czeslaw de Wijs) maakte, bewerkte Op de rok van het universum al eerder voor een groep studenten op de theaterschool. Die voorstelling was zo grappig en zo ontroerend dat ik heel veel zin kreeg om samen met haar dat boek van Tonnus Oosterhoff verder uit te spitten. En ik kon me hiervoor geen betere ‘partners in crime’ wensen dan de mensen van ’t Barre Land. Met elke voorstelling die ik de laatste jaren van hen zag bewijzen ze dat zij als geen ander van niet voor de hand liggende literatuur spannend en hilarisch theater kunnen maken dat sprankelt en leeft. Iets wat me ook zo aansprak in het boek van Tonnus Oosterhoff.”

Over Op de rok van het universum:

“Tonnus Oosterhoff schrijft met Op de rok van het universum een droomwerk. Hij is een uitzonderlijk en onverwisselbaar auteur in alles wat hij schrijft. (…) Hij roept existentiële vragen op en schrijft tomeloos, absurd en geestig.”Trouw

“Dit boek heeft een encyclopedische rijkdom, zoveel wil het omvatten, zo veel wil het laten zien en in herinnering roepen. Het is een hoogst origineel portret van een generatie, dat laat zien dat het vertelsels zijn die levens inkleuren, toonzetten en betekenis geven. Verhalen bepalen ons, in plaats van andersom.”De Volkskrant, Daniëlle Serdijn, 7-11-2015