Sapsite, 26 februari 2009 - Else Nugteren
Vincent van den Berg acteur/ theatermaker bij de Utrechtse theatergroep ’t Barre Land vertelt over het stuk Torquato Tasso van toneelschrijver Wolfgang Goethe (1749-1832) die zij aankomend weekend in Theater Kikker spelen. Twaalf jaar geleden maakten ze hun eerste versie van de voorstelling en in 2006 ging de vernieuwde versie in première.
“In 2006 was er volop discussie over de veranderingen van de theatersubsidies in Nederland. We hadden een ingezonden brief naar de krant kunnen sturen. Maar de onvrede laten zien doormiddel van het stuk Torquato Tasso vonden we veel leuker.”, vertelt Vincent van den Berg, “Het toneelstuk van Wolfgang Goethe sluit goed aan op de strijd tussen de subsidiënt en de kunstenaar. De kunstnaar zelf versus zijn brood. Dichter Tasso voert in het stuk een strijd met hertog Alfons II waarvoor hij schrijft. In de tijd van Torquato Tasso (1544-1594) werd een hofdichter geacht vooral propaganda te schrijven voor zijn vorst. Hij veranderd tijdens het stuk van een onderdanige hofdichter naar een volwassen kunstenaar.”
Van den Berg vindt dat ze over hun huidige subsidiesituatie 'niks te klagen' hebben. "We kunnen de komende vier jaar weer aan de slag." Wel heeft hij zijn twijfels over het Utrechtse theaterklimaat. "Ik zie het gebeuren op televisie, in kranten en dus ook in de theaterwereld: er worden bijna alleen nog maar dingen gemaakt voor een groot publiek. Ik heb nog niks van de nieuwe Paarden Kathedraal, De Utrechtse Spelen gezien, maar ik ben bang dat ook zij te populistisch zijn. Dat is zonde. En dan komen we toch weer terug bij Tasso: maak je iets van uit jezelf of laat je je iets opleggen?"
"De tekst is als muziek en de mise-en-scène als een dans”
Theater Kikker heeft in 1997, de toen nog jonge theatergroep, 't Barre Land gevraagd om een voorstelling te maken van Goethe's tekst. Het stuk hebben ze herschreven en negen jaar later weer opnieuw. “Het grootste verschil is dat we de tweede vertaling, net als het origineel, op rijm geschreven hebben. En wat blijkt: het maakt de tekst een stuk eenvoudiger. Door het ritme van de zinnen is de inhoud makkelijker te begrijpen. De tekst is als muziek en de mise-en-scène als een dans. ” Aldus Vincent van den Berg. Wel worden de rollen door de zelfde acteur als in de eerste versie gespeeld. Van den Berg speelt net als twaalf jaar geleden vorst Alfons II en de hertog van Ferrara.
Sinds 1990 is 't Barre land een gezelschap waarin iedereen gelijk is. Er is niet één regisseur die bepaalt welk stuk er gespeeld wordt. De acteurs zijn regisseur, dramaturg, decor bouwer en speler in één. "We beginnen vaak samen een stuk te lezen en bouwen vanuit daar verder. Teksten kiezen we vaak op gevoel en soms met een achterliggende gedachte zoals bij Tasso. We hebben een lijst met stukken die we nog graag een keer willen spelen. Vaak teksten uit begin vorige eeuw. Maar ook Shakespeare en stukken van Goethe komen aan bod. Als je onze doelgroep in een hokje zou moeten stoppen zouden wij theater maken voor de ervaren kijker. Maar ik geloof niet in de hokjes theorie, we willen spelen voor iedereen."